Mijn website is verhuisd!
(hier blog ik nog wel zo nu en dan over fietsen, wandelen, etc.)
-----
I moved my website!


Onze herfstvakantie op Rügen– Duitsland
Deel 3a; Seebad Prora

Seebad Prora, Rügen

Een verplicht uitstapje tijdens een verblijf op Rügen is dat naar Seebad Prora. In de jaren voor de Tweede Wereldoorlog werd, in opdracht van Adolf Hitler, een immens complex gebouwd dat moest gaan dienen als badhotel voor twintigduizend vakantiegangers uit de Duitse arbeidersklasse. De gebouwen strekken zich uit over 4,5 kilometer langs de kustlijn van de Oostzee. Ze zijn gemaakt van grauw beton en het geheel is verwaarloosd en vervallen. Door het uitbreken van de oorlog is het er nooit van gekomen dat er vakantiegangers in werden gehuisvest. Tijdens de oorlog heeft het gediend als toevluchtsoord van gevluchte inwoners van Hamburg, die door geallieerde bombardementen hun huizen waren kwijtgeraakt. Na de oorlog is het onderkomen geweest voor militairen van het Rode Leger. Sinds de Duitse hereniging is het in handen van het Duitse ministerie van Financiën.

Museum Prora

We bezoeken vandaag het Prora-museum, dat is gevestigd in een van die deprimerende flatgebouwen. De tentoonstelling voldoet bij lange na niet aan de eisen die wij in Nederland aan een museum stellen. Het is er vochtig en oubollig. De tentoongestelde voorwerpen staan onder plastic afgedekt om verval te voorkomen. De toelichtingen op de bijbehorende bordjes zijn vergeeld en de kamertjes zijn afgeschermd met betondraad om diefstal door verzamelaars van oorlogsattributen te voorkomen. Als het de bedoeling is dat je een indruk krijgt van de naargeestigheid uit die periode, dan is dat de samenstellers van de tentoonstelling aardig gelukt. Maar ik denk dat het komt omdat het museum over net (niet) voldoende middelen beschikt om zijn eigen broek op te houden. We krijgen er wel een indrukwekkend beeld van de geschiedenis van het badhotel en de nationaalsocialistische denkbeelden die daarbij als uitgangspunt golden, maar het is eigenlijk onbegrijpelijk dat de Duitse overheid niet meer dan dit investeert, in een zo belangrijk onderdeel van de (Oost- en West-)Duitse geschiedenis.
Het museum ademt een mistroostige, deprimerende sfeer uit. Ik heb tijdens ons bezoek steeds de behoefte om eruit te hollen. De galerijen met de stalen deuren hebben zo’n verstikkende werking op me, dat ik me onmogelijk kan voorstellen dat je in zo’n omgeving een leuke vakantie kan hebben.

Ik realiseer me wel dat het in de crisisjaren voor WOII een grote luxe was om op vakantie te gaan. Dat vakantie voor de arbeidersklasse in die tijd sowieso een utopie moet zijn geweest. Het idee van de, door de nazi’s beheerde organisatie Kraft durch Freude (Kracht door Vreugde), is daarom op zich - als je hun nationaalsocialistische achtergrond buiten beschouwing laat - misschien sympathiek te noemen: Arbeiders die het verdienden zouden een door KdF verzorgde vakantie cadeau krijgen, zodat ze daarna weer met frisse moed terug aan de arbeid konden. Massaal georganiseerde sport en spel moesten bijdragen aan het gevoel van eensgezindheid en broederschap.

Benidorm
Toen ik even later buiten kwam en langs de indrukwekkende, kilometerslange gevels van deze beoogde ‘vakantiefabriek’ liep, kon ik het niet helpen om een vertaling van deze bizarre situatie te maken naar de huidige tijd. Tegenwoordig vieren veel mensen eigenlijk niet veel anders hun vakantie. Ze laten hun reis volledig verzorgen door een reisorganisatie en laten hun verblijf grotendeels invullen door een zogenaamd animatieteam. Bovendien vind ik de aanblik van de skylines van bijvoorbeeld Benidorm of Miami Beach erger dan die van Prora. Al was het alleen maar omdat we vandaag de dag een vrije keus hebben om het anders te doen...

Het is lastig om de grootte van het gebouw en de impact die het heeft op de foto te krijgen. Daar is het gewoon te groot voor. In het museum is een maquette te zien van Prora. Ik heb daar een foto van gemaakt en heb die hieronder geplaatst. Je moet je dus voorstellen dat die gebouwen 4,5 kilometer lang zijn. Onze zoon telde geloof ik 82 zijgebouwen. Ik heb wel delen van het gebouw gefotografeerd. Dat moet je dus zelf, in je hoofd maar even naar de juiste schaal vertalen ;-)


Klik hier voor al mijn blogberichten over Rügen.

Klik hier voor meer!



Een flat, maar dan 4,5 kilometer lang...

Zo'n ding en dan 82 keer...

Bijschrift toevoegen
Prora ('Go') en Binz ('End'). Binz komt in het volgende bericht aan bod.


Detail van de GPS-track die ik heb opgenomen in Prora met Everytrail.
Als je goed kijkt, dan kun je de flats zien op deze Google-map.

Also on this blog:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...