Mijn website is verhuisd!
(hier blog ik nog wel zo nu en dan over fietsen, wandelen, etc.)
-----
I moved my website!


Vakantie in Denemarken: Koele Denen, dikke worsten en leerbikers
Niet erg gastvrij ontvangen in Hundested, Sjaelland Denmark...

Door allerlei andere drukte was het er nog niet van gekomen, maar dit wordt nog een vrij uitgebreid bericht over onze zomervakantie 2011 in Denemarken. Dit bericht gaat over fietsen, chagrijnige Denen, dikke worsten, en leerbikers. En dat alles op een dag. Ga d'r maar aan staan. Ik móest dit gewoon nog even kwijt!
Ik heb al het een en ander geschreven over Kopenhagen en de Copenhagen Card. Ook al over ons huisje en de omgeving. Voor al mijn eerdere berichten over Denemarken: klik hier.

Dit jaar zijn we op vakantie geweest in Zeeland, of Sjælland zoals de Denen zeggen. Dit is het oostelijke gedeelte van Denemarken. En wij zaten aan de noordelijke kust daarvan, aan het Kattegat, op het punt waar je de kust van Zweden kunt zien liggen. We hadden een heel mooi huisje gehuurd in Gilleleje (spreek uit: Gielelaaie). Vikingenland dus. Hier wonen de bloedbroeders van de Friezen, sort of. Op zich zou ik me daar als Hollander onder de Friezen, als Hollander om innens, dus erg thuis moeten voelen.

Polonaise
Wat het land zelf betreft; De combinatie van het heuvelachtige landschap, het groen en de zee vind ik heerlijk. En het is hier zo rustig. De mensen hebben hier geen haast. Ze zijn geduldig en gaan zeer correct met elkaar om. Ik denk wel 's dat in deze omgeving, in 2011 nog dezelfde sfeer hangt, die wij in Nederland hadden in de vijftiger en zestiger jaren. Als je tot rust wilt komen dan is dit je van het.
Het is niet zo dat de Sjaellanders overlopen van joviale vriendelijkheid. Nogmaals, ze zijn erg correct hoor; Iedereen die je op de een of andere manier nodig hebt zal je helpen. Maar ze houden altijd een soort afstandelijkheid. Ze lopen, om het zo maar te zeggen, niet gierend van de lach voorop in de sociale polonaise. Ik heb me wel 's afgevraagd of er, vlak voordat wij in Denemarken aankwamen, een nationale ramp was gebeurd of zoiets. Dit hebben we in andere delen van dit mooie vakantieland nooit zo ervaren. Heel apart.

Fietsen op Sjaelland
Ik vind dit gedeelte van Denemarken ideaal om in te fietsen. Zeker als je zulk mooi weer hebt als dat wij hadden. Je moet je het landschap een beetje voorstellen als Limburg aan Zee. Heuvelachtig, met een 'eiland-touch'. Voor iemand die gewend is om in het vlakke Fryslân te fietsen is dat best nog wel een uitdaging. De afdalingen van de heuvels lijken altijd korter dan de beklimmingen. De fietspaden zijn er over het algemeen goed, maar de bewegwijzering is werkelijk abominabel. Niet alleen voor fietsers hoor. Ook voor de onbekende automobilist is het vaak moeilijk om de weg te vinden. Als je de ondernemersmoed hebt om in dit gebied een bewegwijzeringstoko te beginnen, dan loop je er, zakelijk gezien in no-time binnen.

Medelijden
Het is tijdens onze vakantie of de duvel er mee speelt; De GPS-functie op mijn android-bakkie heeft deze vakantie niet meer gewerkt sinds ik op de heenreis naar Denemarken, Duitsland inreed. Het ding zag geen enkele satelliet. Ik had dus geen navigatie tot mijn beschikking. Niet in de auto, maar ook niet op de fiets. Het waren dan ook barre fietstochten die ik daar heb gereden, met alleen maar ouderwetse middelen tot mijn beschikking. Je kan het je misschien niet voorstellen – en je zult nu wel medelijden met me krijgen - maar ik heb vaak naast mijn fiets gestaan met een káártje van de omgeving, om uit te zoeken waar ik in 's hemelsnaam uithing. Dát is geen fietsen. Dat is survivallen. Hoe die Deen Michael Rasmussen ooit in de conditie is gekomen dat hij het geel in de Tour de France heeft kunnen bemachtigen, is mij een raadsel!

Klik hier voor mijn nieuwe site: www.gertjanhermus.nl



Ik vertelde al dat de Denen in dit gedeelte van hun land niet op mij over komen als erg spontane mensen. Ik was dan ook blij verrast toen ik in het plaatsje Hundested in het haventje aankwam en onderstaand eettentje zag staan. Gelokt door het vriendelijke opschrift 'Havnegrillen – Welcome bikers', zette ik mijn fiets tegen het hek en bestelde een pølser-plate. Toen het bedienende meisje bezig was om deze culinaire uitdaging voor me te bereiden, kwam de eigenaar van die tent naar buiten en vroeg me in het Deens hoe ik het in mijn botte harses haalde om mijn fiets daar neer te zetten! Tenminste, ik spreek natuurlijk geen Deens, maar dat leidde ik af aan zijn blik, intonatie, zwaaiende armen en stemgeluid. So far for 'Welcome bikers', wilde ik nog zeggen, maar ik wist me net op tijd in te houden. Toen ik mij even later door dat broodje worst heen worstelde kwam ik er achter hoe het zat.
Er kwamen een stuk of wat lokale leren pakken op dikke motoren langs en meneer brak zo ongeveer zijn benen om hen, knippend als een scheermes, te bewieroken en uit te nodigen in zijn eetpaleis. Toen ik even later wegfietste zag ik 'm nog wel vreemd staan kijken toen ik een foto maakte van dit hartverwarmende haventafereeltje. Ik hoop dat ie dit verhaal ooit nog 's met behulp van Google-Translate-to-Danish-Bargoens tot zich neemt. Dan wordt het hem wel duidelijk wat ik toen al met die foto van plan was. Ik heb deze gebeurtenis met dit cynische blogbericht in ieder geval even therapeutisch van me afgeschreven. Enneh, No hard feelings Denmark. Don't worry, we'll be back. For sure ;-)


Extra tags: Liseleje - Udsholt - Smidstrup - Tisvildeleje - Hulerød - Hornbæk

Also on this blog:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...