Mijn persoonlijke jaaroverzicht 2011 Een verslagje en een 'gremdaatje': Ga positief denken!

Verslag

Pfff.... Man-man-man... Wat was dit weer een jaar zeg. Ik loop al de hele week met een kladje op zak om mijn persoonlijke gebeurtenissenlijstje van 2011 op te tekenen en dat werd een typisch gevalletje van you win some and you lose some! Als je mij, of anders mijn overpeinzingen in deze blog, een beetje volgt, dan weet je het natuurlijk allang; het was een bewogen jaar, met vervelende dingen, maar ook met hele mooie!
Ik heb er een traditietje van gemaakt om op mijn blog de diepte- en hoogtepunten van een jaar nog een keertje op een rijtje te zetten. Het geeft mezelf een moment van reflectie en het maakt het jaar zo 'lekker af'. De links in dit bericht verwijzen trouwens naar bijbehorende berichten in deze blog. Dus ik wens je veel leesplezier ;-)

Op de weg terug
Je zult zeggen, "hoe kom je d'r op Hermus", maar het jaar begon natuurlijk met het einde van het vorige jaar. 2010 was het jaar dat wat mij betreft in het teken stond van herstellen van mijn fietsongeluk. Dat herstelproces was aan het begin van 2011 nog in volle gang. En hoewel ik zelf het idee had dat dat maar niet wilde vlotten, kregen mijn om- en medestanders gelijk; het kwam allemaal goed. Ik ben blij dat ik in de loop van het voorjaar mijn werk weer heb kunnen hervatten. Ik kreeg van mijn werkgever trouwens alle gelegenheid om dat op een behoorlijke manier te doen, dat wil ik hier graag nog even noemen.

In september kreeg ik, vooral tijdens het fietsen van lange tochten last van mijn knieën en bovendien ben ik momenteel herstellende van spit. Ik heb de laatste weken van het jaar dus innige contacten met de fysiotherapeut. Al met al geen topjaar wat mijn fysiek betreft dus. Zal wel met mijn leeftijd te maken hebben. Ik behoor tenslotte ook al bijna tot de doelgroep van Jan Nagel. ;-)


Prijzenkastje
Het was niet allemaal kommer en kwel hoor. Door al die hinderlijke fyziekigheden ben ik des te blijer met het feit dat ik in het voorjaar onder andere de Elmerentocht en als klap op mijn vuurpijl, de Elfstedentocht heb kunnen fietsen. Ik vond vooral de Elfstedentocht pittig. Later hoorde ik dat deze editie een van de zwaarste ooit was. Het in ontvangst nemen van het elfstedenkruisje was dan ook een van de hoogtepunten van mijn jaar en een bevestiging van mijn zelfverklaarde Hollander om innens-status. Ik moet overigens nog wel steeds 'even' een piepklein prijzenkastje timmeren voor dit kleinood.
Ik reed deze en andere fietstochten samen met de mannen en vrouwen van RTC Rally. Als bestuur hebben we mooie plannen liggen voor de komende jaren. Zowel wat de ontwikkeling van de doelgroepen als die van het programma betreft. Daarover later vast meer.

Er zijn meer mooie dingen gebeurd dit jaar: ik heb bij Bibliotheken Súdwest Fryslân sinds november een andere, heel uitdagende en inspirerende nieuwe functie. Ik ga samen met mijn collega's, waarvan er ook veel een andere rol hebben gekregen, zorgen dat onze bibliotheken nog jarenlang belangrijke leveranciers van (geschreven) kennis en cultuur in onze gemeente(n) zullen zijn. Ik was dit jaar bovendien 25 jaar in dienst van de bibliotheekbranche. Er is in die tijd veel gebeurd en ik hoop dat ik nog veel mooie ontwikkelingen mag meemaken. De plannen zijn er, de ambitie ook!

Mooi bruggetje naar het hoofdstukje cultuur. Als je wilt, dan is er in Sneek en omgeving, cultureel gezien veel te beleven. Persoonlijk vond ik de optredens van Maarten van Rossum en van Hans Dulfer - vooral door de intieme, kleine setting bij respectievelijk boekhandel Van der Velde en De Daaldersplaats - dit jaar tot de meest aansprekende behoren en heerlijk om mee te maken.

Een andere culturele openbaring was het ontstaan en de opkomst van de Snittercultuur in Sneek, met als ontknoping de snitterbijeenkomst op de zolder van Weduwe Joustra met de glorieuze intocht van Snitterklaas. Ik heb met verbazing gekeken naar het gemak waarmee in onze stad zo'n gezamenlijk 'feestje' spontaan van de grond komt. Dit was crowd organizing en crowd funding in optima forma. Het mooie ervan is, dat het hierbij gaat om de trots om het eigene en de saamhorigheid en dat zoiets wordt aangegrepen om er en passant een goed doel mee te dienen. Voorwaar een toppunt in 2011!

Buitenland
En dan waren er natuurlijk onze vakanties. Maar liefst twee dit jaar, waarvan een ter gelegenheid van ons 25-jarig huwelijk. We zijn in de zomer naar Denemarken geweest (zie mijn verslagen van o.a. Kopenhagen) en dit najaar hebben we een fantastische herfstweek op Rügen (D) doorgebracht. Mensen, wat is dát een heerlijke vakantiebestemming. Bekijk hier mijn verslagen en mijn foto's van Rügen.

Op mijn blog zelf zijn ook nog wat ontwikkelingen geweest. Ten eerste heb ik gemerkt dat er steeds meer nieuwe bezoekers komen die mijn berichten lezen. En dat is natuurlijk geweldig, want zonder lezers heeft een blog weinig zin. Verder heb ik voor het eerst wat filmpjes geplaatst, heb ik mijn BlogSjodzz geïntroduceerd en een heus 'gedicht' gepubliceerd. Het klinkt misschien allemaal heel hoogdravend, maar ik doe het voor de lol, zonder enige pretentie. Reacties zijn natuurlijk wél zeer welkom, want dat geeft de blogger moed!

Thuis
Het is misschien een cliché, maar daarom niet minder waar; je collega's, vrienden, buren en familie, maar bovenal je gezin zijn het belangrijkst van alles. En wat de laatste personen betreft; Ik hoop dat het nog een poosje doorgaat zoals het gaat. Ik vertelde al dat we dit jaar 25 jaar getrouwd zijn en ik hoop op nog een paar van die edelmetalen jubilea. Onze kinderen doen het fantastisch op school en hebben plezier in de dingen die ze doen. Ik ben dus een rijk mens :-)


Mijn 'gremdaatje'
Ga positief denken!
Tsja, en het immateriële 'rijk' staat natuurlijk niet helemaal los van het materiële 'rijk'. We leven in economisch moeilijke tijden. Tenminste, de vooruitzichten zijn niet zo best. Maar laten we niet vergeten dat we voorlopig nog steeds leven in een van de meest welvarende landen ter wereld.
Natuurlijk is er een grote kans dat we 'achteruit boeren' als er bijvoorbeeld zo fors wordt bezuinigd op het onderwijzerskorps en op de werkers in de zorg (die het toch al niet zo gemakkelijk hebben) en het culturele en kunstzinnige veld, als de kabinetsplannen doen vermoeden. Ik denk dat als de rookwolken van het voorgenomen beleid zijn opgetrokken, we als maatschappij flink hebben ingeboet op ons creatieve en innovatieve vermogen. Ik houd mijn hart vast voor al die mensen die volgend jaar, volgens de onheilsprofeten hun baan zullen verliezen.

Ik ben natuurlijk geen econoom, dus je kunt er geen rechten aan ontlenen, maar ik geloof in de kracht van het positieve. Ik geloof erin dat onze economische vooruitzichten te beïnvloeden zijn door positief te denken en te handelen. Want het tegendeel is ook waar gebleken; bij elk negatief geluid dalen de aandelen en zitten er weer deskundigen te somberen aan de tafels van de actualiteitenprogramma's.
Ik wil  de problemen van een ander niet weg relativeren of bagatelliseren, want je zult daar maar zitten zonder werk en met een onverkoopbaar huis. Maar het is nog niet à la 1936 hè? Ik bedoel, wie heeft er vandaag de dag níet een mobiel, Ipad of smartphone? Onze straat heeft niet genoeg parkeerplaatsen om alle auto's van de bewoners te kunnen bergen, de lucht boven onze wijk is verlicht door de straling van het grote aantal LCD-televisies en op Twitter is #plop regelmatig trending topic...

Kunnen we voor de verandering niet 's een positieve hype creëren? Kunnen we de sociale media niet gebruiken om de zaak weer in juist perspectief te krijgen? Ik ben benieuwd naar je reactie!

Maar goed, als het er écht op aankomt kunnen we ook nog teruggrijpen op een oude beproefde oplossing: iedereen krijgt een soort 'tientje (of vijftigje) van Lieftink' en we beginnen economisch gezien weer helemaal opnieuw! Gelijke monniken, gelijke kappen, gelijke kansen. ;-)

2012
Het nieuwe jaar staat dus voor de deur. Ik ben benieuwd wat ons te wachten staat en welke keuzes we (kunnen) maken. Op welk spoor worden we gezet? Welke wissels trekken we zelf? Kunnen we er als maatschappij voor zorgen dat mensen niet uitgerangeerd worden? Ik weet dat je in je blog eigenlijk in de ík-vorm moet schrijven. Maar je kunt ook zeggen dat er wat dit betreft weinig eer te behalen is door welke 'ik' dan ook en dat het door we, wij en ons moet gebeuren.

Ik wens iedereen veel wijsheid, geluk, gezondheid, relativeringsvermogen en vooral veel positiviteit.
Gelukkig Nieuwjaar!