Mijn website is verhuisd!
(hier blog ik nog wel zo nu en dan over fietsen, wandelen, etc.)
-----
I moved my website!


Vervangen van SPD-sl schoenplaatjes

Vanavond heb ik de spd sl-plaatjes onder mijn wielrenschoenen vervangen. Ze zagen er uit alsof er meer mee was gelopen dan mee gefietst. Deze plaatjes zorgen ervoor dat je met je schoenen vastzit aan je pedalen. Je moet ervan opaan kunnen dat ze blijven zitten, want je komt tenslotte niet voor je genoegen op de stang terecht.
Ik heb nog overwogen om de rode variant (SM-SH10) aan te schaffen, maar ik heb toch weer gekozen voor de gele (SM-SH11) omdat die een lichte zijwaartse speling geven op de pedaal. Met de rode zit je helemaal vast. Daarmee zet je dus ook de stand van je voeten, knieën en heupen vast. En als dat niet perfect is afgesteld, kun je je gewrichten op den duur lelijk blesseren. Bovendien vind ik het comfortabeler als je je voet af en toe wat kunt bewegen.

Klik hier voor mijn nieuwe site: www.gertjanhermus.nl


Het verschil tussen de nieuwe en oude plaatjes is duidelijk te zien!

En wie had de bui? Tadaaah!

De weervoorspellingen waren toch best aardig voor vandaag. Als ik de tweets in mijn tijdlijn moet geloven, dan hebben heel wat mensen tussen de middag op een terrasje zitten lunchen. Ik ben vanochtend met de verwachtingen van Krol c.s. In mijn hoofd, vanuit Sneek op pad gegaan. Zonnebril opgezet natuurlijk en ik heb zelfs nog staan twijfelen of ik me in zou smeren. Duh...
Nou, toen ik na tweeënhalf uur thuiskwam, was ik nat en koud tot op het bot! In heel Nederland was het het mooiste weer van de wereld. Maar raad 's waar het dicht trok en waar een bak water naar beneden kwam? Juist! Zie kaartje. ;-)

Horken in het verkeer
Onze ploeg onderuit bij Workum

Af en toe vraag ik me echt af wat iemand beweegt. Sommige lui zitten kennelijk zó slecht in hun vel, dat ze zich helemaal níets meer aantrekken van regels en goed fatsoen. Gisteren hebben we tijdens het fietsen met een ongeveer twintig man sterke groep van RTC Rally twee incidenten meegemaakt die dat illustreren.

Vrij snel nadat we op pad waren, kwam ons op een landweggetje een auto achterop waarvan de bestuurder kennelijk vond dat we niet snel genoeg aan de kant gingen. Geïrriteerd claxonnerend kwam hij onze groep voorbijgesjeesd met zijn middelvinger in de lucht. Een aantal van ons kon nog maar net een aanrijding voorkomen.

In Workum ging het mis. Iemand kwam ons in een auto op de Trekwei achterop en zette een inhaalactie in. In tegenovergestelde richting kwam een auto die hij/zij niet had gezien. Hij/zij had op zijn minst een verkeerde inschatting gemaakt over de haalbaarheid van deze haastklus. Ook deze automobilist zette de actie al toeterend door. Toen een frontale botsing met de tegenligger onafwendbaar leek, gooide de bestuurder zijn stuur naar rechts en nam in die manoeuvre een aantal mensen van onze groep mee! Er eindigde er een in de berm en een op straat. Schade aan fietsen en mensen was het gevolg.
Toen kreeg ik even een flashback naar mijn eigen valpartij, nu bijna een jaar terug. Ook gisteren ging de veroorzaker van het ongeluk op de vlucht. De bestuurder wist niet hoe gauw hij van de plek vandaan moest komen. Iemand van de groep heeft nog geprobeerd hem in te halen, maar zelfs 'onze jongens' kunnen, als zo'n auto eenmaal buiten de bebouwde kom komt, daar uiteindelijk niet met een racefiets tegenop. Trouwens, ook de tegenliggende automobilist is er als de sodemieter vandoor gegaan. Doorrijden na een ongeval, is dat niet een misdrijf?

De politie kwam snel ter plaatse. Verklaringen werden opgenomen en namen genoteerd. Wat opviel was dat de politieman ons niet geloofde en wat schamper lachte, toen we vertelden dat we met tweeën naast elkaar fietsten. Dat doen we namelijk altijd. We snappen best dat er groepen wielrenners zijn die ergernis wekken met hun manier van rijden en de manier waarop ze, soms schreeuwend en tierend door een dorp heen fietsen. Maar ik durf rustig te zeggen dat wij ons, als we met RTC Rally op pad zijn, houden aan de verkeersregels en de regels van fatsoen. De meeste automobilisten houden trouwens ook best rekening met ons. Maar een aantal gedraagt zich als onverantwoordelijke horken...


In de consternatie heb ik per ongeluk, tijdens het bellen met 112 mijn tracker op pauze gezet.
In Oudemirdum heb ik 'm herstart, vandaar het wat vreemde hiaat in de route.



Zeg, ik zit te eten hoor!

Als ik samen met mijn gezin, na een bezoek aan de Randstad, terug rijd naar Fryslân, dan zeggen we vaak gekscherend tegen elkaar dat we weer terug gaan naar het reservaat. Maar in werkelijkheid ben ik gek op het platteland. Neem nou deze boer. Hij rijdt rond met stront, maar hij zwaait wel! Ik ken delen van het land waar vaak met 'stront' gegooid wordt, zodat een ander wel met zijn handen móet zwaaien om het tegen te houden. Nee, geef mij dit maar!

Dit blogbericht en de foto heb ik gemaakt op de Oudemirdumer klif met HTC.

Ik ben op de Oudemirdumer Klif



Ik sta op de Oudemirdumer Klif. Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland is,
maar het is hier koud! Ik ga even een bammetje eten en van het uitzicht genieten.
(Blogbericht en foto gemaakt en verzonden met HTC)

Wielrennen en de theorie

Hoewel de ochtend grauw en grijs begon, eindigde onze 80 kilometer lange rit in een heerlijk lentezonnetje. Onderweg kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn GPS-tracker vergeten was aan te zetten. Deze keer dus geen volledige route op dit blog, maar een deel ervan dat je kunt bekijken via een link in de Everytrail-widget in de rechterkolom.
Thuis las ik op mijn fietscomputer dat mijn gemiddelde trapfrequentie deze tocht 92 rpm was. Als ik een klein rekensommetje maak, dan blijkt dat ik vanochtend 17.500 trapbewegingen heb gemaakt. Samen met de gegevens van mijn hartslag, de verstreken rijtijd, mijn leeftijd en lichaamsgewicht komt mijn energieverbruik deze ochtend op 2454 kcal. Dat is ongeveer de dagelijkse energiebehoefte van een volwassen man. De afgelopen week kom ik op een totaalverbruik tijdens het fietsen van ongeveer 7.000 kcal. Ik hoor tijdens het typen van dit bericht, mijn maag dan ook behoorlijk tekeer gaan. Vanavond eten we groentetaart met asperges. Daar mag, vind ik, als beloning best een koel wit wijntje bij...

Tijdens het fietsen hebben we wat zitten discussieren over het nut van trainen met hoge trapfrequentie en trainen op basis van de hartslag. Ik zet hieronder, zoals beloofd een paar links naar interessante sites neer. Ik hoor graag of ze van nut zijn geweest.

Links naar:
Gezondheid/blessuresFietsafstelling Trapfrequentie Trainen met hartslagmeter Onderhoud van de racefiets

Nee, ik ben niet gaan schilderen. Dit is een ander soort doek. Voor onderhoud aan mijn fiets.
(Foto gemaakt met HTC)

De eerste van het nieuwe seizoen!

Vandaag hebben we met een groep van 15 mensen van RTC Rally het spits afgebeten van het nieuwe seizoen. Zie hier onder de afgelegde route.
Elke zaterdagochtend vertrekken we vanaf Het Schuttersveld in Sneek voor tochten met wekelijks oplopende afstanden. Als de klok in de zomertijd komt, gaan we ook de woensdagavonden op pad. Rally heeft een twitteraccount waar regelmatig berichten te lezen zijn over vertrektijden en dergelijke.
Op deze weblog zie je in de rechterkolom (even scrollen) een widget van Everytrail, met daarin de links naar mijn met GPS opgeslagen routes.


Een Hollander om innens?
Integreren in Fryslân...

Mijn ouders verhuisden in 1969 – ik was toen een jaar of zeven – van Zuid-Holland naar Britswert, Fryslân. Tegenwoordig praat je over een afstand van twee uurtjes over de A7, maar in die dagen huurde onze familie, als ze een weekend op bezoek kwamen, een busje en gingen onderweg picknicken bij Het Twiske omdat anders de reis te lang werd.

Hoewel het begrip toentertijd denk ik nog niet bestond, begon in dat jaar voor mij een periode waarin ik me heb gevoeld zoals een allochtoon zich moet voelen voordat ie de inburgeringscursus heeft gedaan. Ik moest natuurlijk naar school en ik kwam op de lagere school van Wiuwert terecht.
Taaltechnisch gezien voelde ik me, zeker in het begin, zo gehandicapt als de Wiuwerter mummies zélf. Vriendjes maken ging niet van een leien dakje door de, van beide kanten gebrekkige communicatie. De onderwijzers maakten bovendien (onbewust) soms ook een buitenbeentje van je. Ik kan me herinneren dat ik een keer voor de klas moest komen omdat ik de 'ei' zo mooi kon zeggen! Op dat soort aandacht zit je als kind niet te wachten. Evenzogoed heb ik in Britswert een mooie tijd gehad, maar ik was ook wel blij toen we tweeënhalf jaar later verhuisden naar Leeuwarden, waar de noodzaak om Fries te spreken niet meer zo aanwezig was.

Nu, zo'n veertig jaar later, kan ik zeggen dat ik het Fries passief heb leren beheersen.Wat huis-tuin-en-keuken-Fries kan ik ook nog wel spréken, maar ik val door de mand als het echt ergens over gaat en grijp dan meestal snel terug op mijn memmetaal.
Ik probeer me serieus te verdiepen in de Friese taal, cultuur en geschiedenis. Die ben ik ook echt gaan waarderen. Als ik bijvoorbeeld op mijn racefiets langs de Reade Klif bij Laaxum fiets, zet ik in gedachten bij wijze van spreken mijn helm even af.

Ik merkte van de week dat ik me ergerde aan de opmerkingen van randstedelijke presentatoren en commentatoren. Dat de provinciale verkiezingen toch "vooral om de Eerste Kamer gaan". Met die uitspraak maakten ze wat mij betreft van het woord 'provinciaal' een geuzennaam. Want ik weet inmiddels uit ervaring dat de provincie in het noorden van het land anders wordt beleefd dan in het westen.
De mooie zuivere 'ei' van Wiuwert ben ik al jaren kwijt, maar ik word volgens de letter natuurlijk nooit een echte Fries, laat staan een Fries om utens. Maar mag ik mezelf langzamerhand wel een oprjochte Hollander om innens noemen?

Klik hier voor mijn nieuwe site: www.gertjanhermus.nl

Mijn fiets bij het monument op de Rode Klif bij Warns.

Also on this blog:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...