Mijn website is verhuisd!
(hier blog ik nog wel zo nu en dan over fietsen, wandelen, etc.)
-----
I moved my website!


Bescherm de wielrenner ook tegen zichzelf

Ik zit vanavond het Tour-de-France-programma bij de commerciële omroep te kijken. De tafelgasten zijn verbaasd over de snelheid waarmee de verwondingen van de ten val gebrachte Johnny Hoogerland genezen. Toen ik vorig jaar mijn fietsongeluk kreeg, had ik ook behoorlijke uiterlijke verwondingen. In een blogbericht noemde ik mijn uiterlijk “een foto van een nog ademend CSI-Miami-slachtoffer”. Ik zat aan de linkerkant van mijn hoofd en lijf helemaal onder de schaaf- en snijwonden. Ik zal je de foto's hiervan besparen, die houd ik liever voor mezelf. Toen ik na twee weken in het ziekenhuis terug moest komen voor controle bij de specialist, waren die verwondingen grotendeels geheeld. Toen ik de chirurg vertelde dat dat mij verraste, vertelde hij me dat dat te maken had met het feit dat ik fiets. Door dat fietsen heb je een goede algehele conditie en een goede doorbloeding. Dat komt de genezing ten goede. Dat ik nog lang last zou hebben van de klap op mijn hoofd, wist ik toen nog niet, maar ook dat is goed te verklaren en aan me uitgelegd door specialisten op dat vlak.

In de uitzending van genoemd programma zat ook Ben van den Burg. Hij vindt dat sporters onvoldoende tegen zichzelf in bescherming worden genomen door hun begeleiders. Ik ben het daar wel mee eens. Je kunt als gewonde sporter op het moment dat zo'n ongeluk gebeurt, niet goed inschatten wat de gevolgen op lange termijn zijn als je doorgaat met de wedstrijd. In de bokssport is het heel normaal dat er een interventie komt van een dokter of scheidsrechter als een bokser te veel klappen heeft gekregen. Waarom zou het de beslissing van de wielrenner zelf mogen zijn om bij een zware klap door te gaan met de koers? Laat commerciële belangen alsjeblieft niet de gezondheid van een sporter in de weg staan!

Mijn fietshelm na het ongeluk

Fietsen tussen Lemmer en Urk
Fietsen tegen de wind op een verlaten dijk

Vandaag ben ik 's vanuit Sneek naar Urk gefietst, een winderig ritje van 98 kilometer. Ik had van een collega gehoord dat er een fietspad loopt langs het IJsselmeer. Het is een lang, recht stuk fietspad met aan de ene kant de dijk en aan de andere kant het water. Ik heb voor de verandering eens een filmpje gemaakt waarin ik laat zien hoe de omstandigheden waren (zie onder).
Ik vind Urk een leuk stadje. Ik ben er eventjes doorheen gefietst en heb op de snelheid van een Japanse tourist even een paar foto's gemaakt met mijn smartphone. Kniertje revisited.



Bovenstaand filmpje heb ik onderweg naar Urk gemaakt.


Slingeren op de grens van twee talen
Prachtig, langs de Tjonger in Weststellingwerf

Vandaag heb ik weer een heerlijke touristische route gefietst. 92 kilometer, waarvan een groot deel nieuw voor me was. Het ging weer over schelpenpaadjes en kronkelweggetjes. 
Bij De Tsjonger - dit is de natuurlijke grens tussen het Friese en het Stellingwerfse taalgebied -  kreeg ik op mijn fietspad een wegwijzer waarop staat aangegeven dat je alleen verder kunt als je de pont neemt. Ik vroeg me nog af of je kunt pinnen bij zo'n schipper, maar zoals je op de foto kunt zien is het een zelfbedieningspont. Zelf doen dus. Als je aan de slinger draait, dan trek je jezelf als het ware aan een ketting naar de overkant. Best wel een zwaar werkje, want je draait je een ongeluk, terwijl je maar centimeter voor centimeter vordert. Maar je wil er met al die boten op het water ook weer niet te lang over doen. 

Ik heb wel 's gehoord dat Friezen die aan de Friestalige kant van De Tsjonger wonen, het Stellingwerfs aan de andere kant van het water oer-tsjongers noemen. Ik vraag me af hoe ze het gepruttel noemen dat ik na dat slingeren uitbracht, toen ik aan de overkant aankwam...






Mijn fiets staat geparkeerd tegen de reling. Door te draaien aan de schijven, trek je jezelf naar de overkant.

Voor de ontspanning

Vandaag heb ik weer 's een toeristische route gefietst (zie kaartje).
Vanuit Sneek ongeveer tachtig kilometer, waarvan een deel met behulp van van het fietsknooppuntennetwerk door Franekeradeel en Menaldumadeel ging. Het was wel wat een kruip-door-sluip-doorrroute. Schelpenpaadjes, kwakeltjes en fietsersbruggen, het schoot niet echt op, maar voor de broodnodige ontspanning is het zeker de moeite waard. Onderweg heb ik met mijn HTC Desire nog een paar plaatjes geschoten.


Friese paarden, Frysk hynder.
Deze foto heb ik gemaakt op het smalle weggetje tussen Schingen en Slappeterp.
Ik vond het wel een mooi Fries woord: Foarbygeanplak.


Franeker - Menaldum


Also on this blog:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...