Mijn website is verhuisd!
(hier blog ik nog wel zo nu en dan over fietsen, wandelen, etc.)
-----
I moved my website!


Rein Oppewal bij RTC Rally Sneek
Lezing over trainingszones, MLSS en trainings- en wedstrijdopbouw

Vrijdagavond organiseerde Rijwiel Toer Club RTC Rally zijn jaarlijkse ledenvergadering. Tijdens deze bijeenkomst presenteren we als bestuur de begroting en de financiële verslagen van het voorgaande jaar. Het jaarplan en de agenda wordt toegelicht en de leden kunnen zich opgeven voor onze competitie.

Na de pauze verzorgde Rein Oppewal (Sneek 1945) een lezing over wielrentraining en vertelde hij hoe hij op latere leeftijd wereldkampioen 60+ werd op de weg én bij het tijdrijden.
Oppewal is gediplomeerd KNWU-trainer. Hij hield vrijdag een interessant betoog over de technische kant van wielrentraining. Zaken als hartslagzones, MLSS en trainings- en wedstrijdopbouw kwamen uitgebreid aan bod. Oppewal verontschuldigde zich bij aanvang voor het feit dat dit de eerste keer was dat hij een presentatie hield. Ik vind dat hij een ontspannen, luchtig en deskundig verhaal hield.
Het feit dat hij jarenlang voor de klas heeft gestaan, zal hem er vast bij geholpen hebben. Het lijkt me voor herhaling vatbaar!


Rein Oppewal met de fiets waarop hij wereldkampioen werd.

Knieklachten bij wielrennen
Fysiotherapeut denkt aan apexitis of retro patellaire chondropathie

Een aantal mensen vraagt me regelmatig hoe het er nu mee staat; met die knieën. Nou het staan gaat wel, serieus fietsen zal (nog even?) moeten wachten. Een update:

Afgelopen vrijdag heb ik een andere fysiotherapeut geconsulteerd. Ik ben al sinds september aan het kwakkelen met mijn knieën. Zoals de trouwe lezer van mijn blog zal weten, doe ik aan toerfietsen (wielrennen). Ik fiets solo, maar ook bij RTC Rally in Sneek. Tijdens de langere fietsritten (ongeveer 150 km.) kreeg ik steeds vaker en steeds meer last van pijn op en onder mijn knieschijven (zie de rode vlekken op onderstaande foto). Ik heb in dit en dit blogbericht uitgebreid geschreven over hoe mijn vorige fysiotherapeut door middel van massage en dry needling heeft geprobeerd om de spanning op mijn bovenbeenspieren te verminderen. Hij ging er namelijk van uit dat de klachten aan de aanhechtingspezen van de quadriceps veroorzaakt werden door triggerpoints in die bovenbenen. De klachten verdwenen echter niet en we hebben in overleg besloten dat hij zijn behandeling zou stoppen en dat ik om zou zien naar een alternatief.

Ik ben inmiddels onder handen genomen door de fysiotherapeut/osteopaat. Na twee behandelingen lijkt het erop dat een een voorlopige diagnose kan worden gesteld. Waarschijnlijk heb ik last van (wellicht een combinatie van) apexitis of retro patellaire chondropathie.

De komende tijd gaan we kijken of de behandeling (aan één been, met het andere been als controlebeen) aanslaat. In de tussentijd moet ik rekoefeningen doen voor mijn quadriceps. Krachttraining moet ik nog even laten. Fietsen mag wel, maar erg gedoceerd en op een heel licht verzetje.

Ik ben verder nog van plan om een podotherapeut te raadplegen om de stand van voeten en heupen te bekijken en een eventuele verkeerde stand te laten corrigeren met zooltjes. beenlengteverschil en een verkeerde stand van de voeten kunnen er namelijk voor zorgen dat de boel niet helemaal goed spoort over de knieschijven.

Ik hoop natuurlijk dat de behandeling snel resultaat oplevert. De lente komt er aan. Het fietsseizoen gaat volgende week van start en ik wil erg graag de weg weer op. Wordt vervolgt!

Klik hier voor mijn volledige knieën-dossier.

Klik hier voor mijn nieuwe site: www.gertjanhermus.nl

Pijn in knieën bij wielrennen

Pijn knie wielrennen
Bijschrift toevoegen

Vandaag heb ik geschaatst!
Sportieve carrièremove na midlife-ijsis

Vanochtend heb ik een sportieve carrièremove gemaakt. Ik heb een paar schaatsen gekocht! Om halftien plaatselijke tijd stapte ik bij de lokale schaatsenboer naar binnen en heb mezelf een paar maat-44's aan laten meten. In die maat was trouwens niet veel meer te krijgen. Niet verwonderlijk na de afgelopen vorstperiode.

Maar goed; kopen is één, doen is wat anders. Ik had voor vanochtend meer dan dertig jaar niet op de schaatsen gestaan. En daarvoor mocht het ook al niet veel naam hebben. In mijn pubertijd heb ik op gracieuze en sierlijke wijze op mijn ijshockey-schaatsen het vijvertje achter ons huis onveilig gemaakt. Maar dát – zo hebben ze me altijd onder de neus gewreven – is geen schaatsen!

Ik vind dat ik het op basis van mijn vermeende Hollander-om-innens-status wel aan mezelf verplicht ben om de Friese wateren een keer, al is het maar met vallen en opstaan, te hebben beschaatst. En ik zeg het er maar eerlijk bij: Het feit dat mijn zoontje van zeven me vanaf het ijs vol onbegrip stond aan te kijken en me vroeg: “Pap, waarom schaats jíj eigenlijk niet”, heeft ook wel erg bijgedragen aan de totstandkoming van deze midlife-ijs-is!

Om halfelf zit ik samen met L aan de waterkant in onze buurt, aan de zuidkant van Sneek. Ik heb mijn nieuwe schaatsen ondergebonden en ik laat al een week lang mijn baard staan voor een noest uiterlijk. Ik ben er dus helemaal klaar voor. Vanaf deze oever kun je prachtige lange tochten maken. Naar het Sneekermeer. Of de andere kant op, via Sneek naar de zuidwesthoek van Fryslân, waar je het grootste gedeelte van de 11 steden kunt aandoen...

Ik heb, heen en terug over die sloot, zeggen en schrijven 1000 meters geschaatst. Nou ja, geschaatst. Als je de definitie van Wikipedia hanteert (voortbewegen op dunne, rechte ijzers), dan zou je kunnen zeggen dat ik geschaatst heb ja. Maar laten we zeggen dat ik nog wat aan mijn techniek moet werken. Verder was het wel prettig dat er bijna geen mens op het ijs was vanochtend. Zo had ík de ruimte en zo hadden anderen geen last van mij. Nu snap ik ook wel dat Keulen en Parijs niet op een dag zijn gebouwd, maar ik had op beter gehoopt. Mijn bewegingen hadden meer van evenwichtsloze rek- en strekoefeningen, dan van een aerodynamische, gecoördineerde symbiose van mens en ijs....

Wie ben ik om over de techniek van het schaatsenrijden te praten? Maar ik had tijdens het schaatsen het idee dat iets niet helemaal klopte. Ik had tijdens mijn 'tocht' steeds het gevoel dat ik weg gleed over het ijs. Ik had net nieuwe schaatsen, dus daar kon het niet aan liggen. Dacht ik. Totdat ik mijn ijzers aan onze buurtslijper liet zijn. Mijn buurman Hoogland, die veertig jaar een winkel in Oppenhuizen heeft gehad, waar hij ook schaatsen verkocht en sleep, zag meteen het euvel. “Die dingen zijn zo bot als wat. Die winkels willen alleen maar verkopen. Bij ons ging vroeger geen schaats de winkel uit, voordat ik hem had geslepen.” In zijn schuur heeft Hoogland zijn slijpgereedschap klaar staan. “Ik vind dat gewoon leuk om te doen. Het is mooi als je iemand kunt helpen en je blijft een beetje onder de mensen.”

Zometeen zijn de kinderen vrij van school. We gaan samen het ijs op. Ik zie wel hoe het gaat met mijn geslepen ijzers. Ik wil eigenlijk nog op mijn schaatsen op de foto onder de Waterpoort. Maar dan is het misschien beter dat ik daar in de buurt ook op het ijs stap ;-)

Klik hier voor mijn nieuwe site: www.gertjanhermus.nl




1 van m'n schaatsen.

Ben net terug van mijn tweede omloop. [Duh...] Het ging al een stuk beter. Ik kon merken dat de schaatsen geslepen waren. Af en toe kreeg ik het gevoel te pakken. Maar ik denk dat je er dan weer teveel bij na gaat denken. En dan gaat het weer mis. Ik blijf de komende dagen oefenen. En als ik de smaak te pakken krijg, dan ga ik misschien nog wel 's een paar lessen nemen in Thialf!
Ik heb onder het rijden (ja-ja), nog even een filmpje gemaakt van mijn escapades (zie onder). Ik zal L vragen of ze morgen een foto wil maken voor het nageslacht!




Wandelen op de ijswegen van Súdwest Fryslân
Fotograferen op de bevroren sloot bij Sneek en IJlst

Vanochtend ben ik weer heerlijk wezen wandelen over de bevroren wateren van ten zuiden van Sneek. Ik heb volgens mijn GPS-tracker zo'n tien kilometer gelopen (zie het kaartje hieronder of klik hier voor de meer gedetailleerde versie op EveryTrail). En het was fantastisch! Gisteren was het erg druk op het ijs, maar vandaag was de stilte soms oorverdovend. Af en toe kwam ik een eenzame, maar tevreden schaatser tegen. Anderen schaaten niet zelf, maar doen hun best om de schaatsroute zo mooi en glad mogelijk te maken (wat een kanjers!). De mensen staan met dit soort weer erg open voor een praatje. Wat dat betreft mocht het altijd winter zijn ;-)

Hieronder zie je de foto's die ik vandaag heb gemaakt (klik erop om ze te vergroten). Ik vind het geweldig dat ik dit allemaal tegen kom in, wat je bij wijze van spreken mijn achtertuin kunt noemen...







DSC 1890 is ook van de partij!



In barre omstandigheden leer je elkaar kennen en bloeien er mooie dingen...



De helden van de ijswegen!




Als de dooi hier plotseling invalt, dan is de redding nabij!



Een wak. En zo te zien is het slachtoffer er weer uitgekropen...



Schone energie... Van dit weer en de omgeving krijg je het vanzelf!




IJlst.



Bukken!!





Ik was al een poosje niet op deze plek bij IJlst geweest. er staat 'ineens' een nieuwe molen!
De twee molens - op de achtergrond zie je 'De Rat' - met tegenlicht in beeld gebracht.


Also on this blog:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...